To be

Μία αλυσίδα τυχαίων "δράσεων" με οδήγησε απόψε στον καταπληκτικό "'Αμλετ" του Almereyda, παραγωγής 2000, για τον οποίον δεν είχα διαβάσει/ακούσει ούτε λέξη.

Σε αυτή τη σκηνή, έφαγα φλασιά με την απάντηση στο αιώνιο ερώτημα, που μου ήρθε στη φράση "σάρκα προορισμένη για τον πόνο" (ή κάτι τέτοιο).

Είναι δεδομένη η ανθρώπινη οδύνη, η ανθρώπινη διάνοια, η ανθρώπινη σκληρότητα. Παραμένεις για την αναμέτρηση ή από δειλία για το άγνωστο. Όλα τ' άλλα είναι υπαρξιακή γκρίνια.

Άντε ρε παιδιά, γυρίστε από τις διακοπές σας να κάνουμε την επανάσταση...

Ω, καλοί μου, είπατ’ έτσι:
«Ή θα κάμουμε κάτι μεγάλο, ή δε θα γυρίσουμε πίσω!»
Kαι κάματε κάτι, απ’ αυτό που νειρόσαστε
πιότερο ακόμα μεγάλο!
Δε σταθήκατε διόλου μεσόστρατα,

απ’ την ώρα που μπήκατε μέσα
στους ογρούς, βαθιούς δρόμους,
δε γυρέψατε ανάπαψη,
κι ούτε στοχαστήκατε αν πρέπει να γυρίσετε πίσω,
μα πηγαίνοντας πάντα μπροστά γι’ αυτό που νειρόσαστε,
τ’ άξιο, το αγνό, το μεγάλο,
λησμονήσατε ακόμα και τον ίδιο εαυτό Σας
αντικρύ στο μεγάλο σκοπό Σας,
τώρα πια που ’γινε ένα με τις ρίζες του πελάου,
με τις ρίζες των αιώνιων στοιχείων,
με τις ρίζες βαθιά της Eλλάδας,
με τις ρίζες κρυφές της ψυχής μας!

Άγγελος Σικελιανός "Πρωτέας" (απόσπασμα)

Δεν πιστεύω τίποτα

Δεν ελπίζω τίποτα

Δεν είμαι ελεύθερη

(άγνωστη άνεργη)

Αυτά που ξέραμε να τα ξεχάσουμε

Ο πατέρας μου έχει στη δούλεψή του έναν Αφγανό, τον Χαν. Ο Χαν είναι Ταλιμπάν. Καλό παιδί, πολύ εργατικό. Έχει 3 γυναίκες, 7 παιδιά. Τούς στέλνει λεφτά, τούς μιλάει κάθε μέρα στο τηλέφωνο.

Ο πατέρας μου δεν μπορούσε να καλύψει μια επιταγή. Ο Χαν τού δάνεισε ένα μεγάλο ποσό.

Το αφεντικό χρωστάει στον εργάτη, λεφτά και ευγνωμοσύνη. Ο εργάτης, πολύτεκνος και πολύγαμος διαθέτει κεφάλαιο. Οι Ταλιμπάν είναι φίλοι μας. Εξάλλου, απεχθανόμαστε εξίσου τα γουρούνια.

Κουλό καλοκαίρι

Πολλές ειδήσεις, δολοφονίες, τρομοκρατία, πολιτική επιστράτευση,

αναμονή, καύσωνες, βροχή, όχι διακοπές περικοπές,

στάση πληρωμών, αναπάντητα ερωτήματα,

αναμονή, οργή, αδυναμία, κάψα,

μάπα το καρπούζι,

αναμονή

αναμονή

αναμονή.