Sleep on tight Amy...

...Βράδυ. Μια κοπέλα καθόταν

Στην ακροθαλασσιά, έτσι όπως

μια μάνα κάθεται δίπλα στο μικρό της.

Τραγουδούσε μα τώρα ακούει

του ύπνου του την ανάσα

βλέποντας ότι είμαι ήρεμο και γαλήνιο

χαμογελάει:

δεν είναι χαμόγελο αυτό, είναι η λάμψη

του προσώπου της η γιορτή.

Το παιδί θα ‘ναι σα τη θάλασσα

συγκινώντας τα πέρατα και τους ουρανούς, -

με την υπερηφάνεια ή την θλίψη

με τους ψιθύρους ή την ησυχία.

Το μόνο που ξέρεις είναι πώς να το φροντίζεις,

να κάθεσαι και να περιμένεις …

άλλοτε νανούρισμα να του τραγουδάς,

μα να μην το βοηθάς

να ζήσει, να υπάρξει, να σωθεί.

Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Έξι ποιήματα για τη Λου Αντρέας – Σαλομέ (τραγούδι πρώτο) 

Επαναστατικός ηλεκτρισμός

Νιώθω κάπως σα να λιποτάκτησα. Ήμουν βέβαια στα μετόπισθεν. Πυρετώδης παρακολούθηση, σχόλια και προώθηση, τίποτα σπουδαίο. Αρρώστησα όμως. Απογοήτευση, ανησυχία, οργή και στο τέλος μίσος. Το πιο επικίνδυνο συναίσθημα, τυφλά βήματα προς την αποκτήνωση.


Αποφάσισα να αφεθώ να βουλιάξω στην κινούμενη άμμο του καλοκαιριού. Να σταθώ στον αφρό της θάλασσας. Να επιστρέψω στη μήτρα που με τρέφει με την ουσία της αθανασίας.
Θα μου πεις, αν σκέφτονταν όλοι έτσι, τίποτα δεν θα είχε κατακτηθεί, οι εξουσιαστές ποντάρουν (και) στο ένστικτο της ευδαιμονίας μας. Εντάξει λοιπόν, αιτούμαι αναρρωτική προκειμένου να λάβω αγωγή χαράς (θα σου πω). 
Ούτως ή άλλως, τα μάτια μου είναι ορθάνοιχτα πια σαν του Άλεξ στο Κουρδιστό πορτοκάλι.