Το γάλα

Την κοιτάζω καθώς χάνεται στις παρυφές του ύπνου 

Το κορίτσι μου είναι ένα τοπίο 

όλο καμπύλες και γωνίες απαλότατες 

Γυαλίζει και μοσχοβολά

Πάνω απ΄τη φτέρνα κάτω από τα μάγουλα 

στα στρογγυλλά δακτυλάκια

αναπαύεται η λατρεία μου εκστατική

Είμαι η μάνα της

ακούω το τραγούδι του αίματός της στις φλέβες μου

Ανασαίνει ήσυχα κάτω από τα ροδοπέταλά της

Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από μετάξι, βελούδο και χρυσάφι

Ο πιο ακριβός μου έρωτας

η μόνη θρησκευτική λατρεία

Το κορίτσι μου

γέννησε τον μυστικισμό 

Into the rabbit hole

Χρόνια τώρα με βασανίζει ένα ερώτημα. 

Είναι απάνθρωπο να φέρνεις παιδιά σ'  αυτό τον κόσμο; 

Συχνά χωρίς ερωτηματικό, μια τελεία σφραγίζει τη βεβαιότητα. 

Άλλες φορές, όταν ξεχειλίζω από αγάπη, μπαίνει στην αρχή ένα Όχι δεν.

Έκανα ένα παιδί και είναι σα να γέννησα τα παιδιά όλου του κόσμου.

Έγινα μάνα κι αμέσως έγινα πάλι παιδί. Ένα παιδί που μέσα στην τραγικότητα της γνώσης του, παίζει σαν τίποτα να μην γνωρίζει.

Έλαβα ζωή και θάνατο. Έδωσα ζωή και θάνατο.

Στο γλυκό φως του απογεύματός μου, σκέφτομαι να ξαναγεννηθώ. 

Καλύτερα να μην το σκέφτομαι.