"- Δεν είναι και τόσο δύσκολο, Λουντμίλα, σκεφτόμουν πως το πρόβλημα της επιλογής, που όσο πάει γίνεται και το πιο χαρακτηριστικό αυτού του ψωριάρη και θαυμαστού αιώνα, με ή χωρίς τη διανοητική υπόκρουση του μαέστρου Σαρτρ, έγκειται στο ότι δεν ξέρουμε αν η επιλογή μας γίνεται με καθαρά χέρια. Ναι, εντάξει, ξέρω, το να διαλέξεις είναι από μόνο του σημαντικό, ακόμα κι αν κάνεις λάθος, υπάρχει ένα ρίσκο, ο παράγοντας τύχη ή ο παράγοντας γονίδια, αλλά η επιλογή έχει οπωσδήποτε μια αξία από μόνη της, καθορίζει και ενισχύει.
Το πρόβλημα είναι πως ίσως, και σκέφτομαι τη δική μου περίπτωση, όταν εγώ επιλέγω αυτήν που θεωρώ ως μία συμπεριφορά απελευθέρωσης, ως μία κίνηση διεύρυνσης των περιστάσεων που με ορίζουν, ίσως υπακούω σε παρορμήσεις, σε καταναγκασμούς, σε ταμπού ή προκαταλήψεις που πηγάζουν ίσα ίσα από κείνη την πλευρά που επιθυμώ να εγκαταλείψω.
[...] Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι πολλοί από μας θέλουμε να σπάσουμε τα αστικά καλούπια ωθούμενοι από νοσταλγίες εξίσου αστικές; Όταν βλέπεις πόσο γρήγορα μια επανάσταση βάζει μπρος ένα μηχανισμό από ψυχολογικούς, ερωτικούς ή αισθητικούς καταναγκασμούς, που συμπίπτει σχεδόν συμμετρικά σε πολιτικό και πρακτικό επίπεδο με τον -υποτίθεται- κατεστραμμένο μηχανισμό, δεν μπορείς παρά να σκεφτείς πως ίσως θα έπρεπε να μελετήσουμε κάπως πιο προσεκτικά τις περισότερες επιλογές μας.
- Καλά, αντί όμως να ομφαλοσκοπεί κανείς όπως εσύ, το καλύτερο θα ήταν να επιχειρούσε ένα είδος υπερ-επανάστασης κάθε φορά που θα του δινόταν η ευκαιρία, κι εγώ πιστεύω πως τέτοιες ευκαιρίες δίνονται κάθε μέρα".
Χούλιο Κορτάσαρ "Το βιβλίο του Μανουέλ"
