Mambo Tango

Κωλόγρια κοινωνία

2012-01-26T23:43:00.000+02:00

Όταν μεγαλώνεις, όλο το σύμπαν συνομωτεί για να γίνεις μαλάκας. Αυτό έχω καταλάβει και στο υπογράφω. Μέχρι πρότινος, προσπαθούσα να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, ακόμα κι αν δεν μου αναλογούσαν, να είμαι φριχτά αντικειμενική. Σπανίως έριχνα το φταίξιμο στους άλλους. Αλλά τώρα συνειδητοποιώ ότι στην πραγματικότητα φταίνε οι άλλοι που η ζωή μου δεν είναι όπως θα ήθελα. Φταίνε οι γονείς μου που

Κρασί και τριαντάφυλλα*

2011-11-26T02:02:00.002+02:00

Θάλασσα είναι το αλκοόλ, υπέροχη όσο και θανάσιμη. Σε στέκι-ναυάγιο τα γνωστά φαντάσματα ήταν εκεί, ακροβολισμένα στη μπάρα, οι πιο σοφοί δεν μιλούσαν, ένας βασανιζόταν, πάλευε με τον έξω κόσμο και το μέσα του τον έτρωγε. Γυάλινο βλέμμα και θλιβερή μνήμη χρυσόψαρου. Αφού τα έβαλε με όλους, με κάθε λέξη μας, όταν δεν είχε πια άλλες δυνάμεις να παλέψει ησύχασε, παραδόθηκε στο καλό και στην αγάπη

Στο δίχτυ

2011-10-31T11:05:00.001+02:00

Το καφενείο ήταν γεμάτο καπνούς και άβαταρ που έφτυναν λόγια και RTs. Οι περισσότεροι μιλούσαν μόνοι τους. Όπως στο δρόμο. Σε όλους τους δρόμους που ξεκινάς χαρούμενος και καταλήγεις να φοβάσαι αυτό που σε περιμένει στην επόμενη γωνία. (Ίσως να βγήκε από κει η αγωνία, η επιθυμία για έλλειψη γωνίας, να μην σε στριμώξει η ζωή). Αλλά εκεί μέσα, η ζωή ήταν διαφορετική. Σε επιλεγμένο background

Τί βλέπω έξω από το παράθυρό μου*

2011-10-10T23:52:00.000+02:00

Βλέπω εσένα. Που ξεκινάς κάθε πρωί σα να ‘ναι πραγματικά μία καινούρια μέρα με το κοντέρ μηδενισμένο. Στρέφεις το κεφάλι σου στον ήλιο και του χαμογελάς συνωμοτικά χωρίς να τον αποστρέφεσαι. Είσαι γεμάτος όρεξη για τη χαρά και τη λύπη του αγώνα. Όταν απογοητεύεσαι ξαναγεμίζεις. Πώς το κάνεις αυτό; Τα χέρια σου μπορούν να κρατήσουν τον κόσμο, τα μάτια σου να τον λιώσουν, με κάνεις να χαμογελώ.

40

2011-09-21T01:16:00.000+02:00

Η πρώτη μου ρυτίδα θυμάμαι με πόνεσε σαν σκαπετιά ανάμεσα στα φρύδια. Για μέρες δεν μπορούσε να χαλαρώσει το μέτωπό μου. Φυσικά προήλθε από έναν ξαφνικό θάνατο. Κάπως έτσι άρχισε η χαρτογράφηση της απώλειας στα 30 μου. Ανθρώπων, αισθημάτων, στιγμών, βεβαιοτήτων, απώλεια χρόνου και περιττών βαρών. Κάπου εκεί έγιναν και οι συστάσεις με το φόβο. Αν νομίζεις ότι δεν έχεις τίποτα να χάσεις, ή δε σε

Το γάλα

2011-08-17T00:59:00.001+02:00

Την κοιτάζω καθώς χάνεται στις παρυφές του ύπνου Το κορίτσι μου είναι ένα τοπίο όλο καμπύλες και γωνίες απαλότατες Γυαλίζει και μοσχοβολά Πάνω απ΄τη φτέρνα κάτω από τα μάγουλα στα στρογγυλλά δακτυλάκιααναπαύεται η λατρεία μου εκστατική Είμαι η μάνα τηςακούω το τραγούδι του αίματός της στις φλέβες μου Ανασαίνει ήσυχα κάτω από τα ροδοπέταλά της Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από μετάξι, βελούδο και

Into the rabbit hole

2011-08-01T12:58:00.001+02:00

Χρόνια τώρα με βασανίζει ένα ερώτημα. Είναι απάνθρωπο να φέρνεις παιδιά σ' αυτό τον κόσμο; Συχνά χωρίς ερωτηματικό, μια τελεία σφραγίζει τη βεβαιότητα. Άλλες φορές, όταν ξεχειλίζω από αγάπη, μπαίνει στην αρχή ένα Όχι δεν.Έκανα ένα παιδί και είναι σα να γέννησα τα παιδιά όλου του κόσμου.Έγινα μάνα κι αμέσως έγινα πάλι παιδί. Ένα παιδί που μέσα στην τραγικότητα της γνώσης του, παίζει σαν τίποτα

Sleep on tight Amy...

2011-07-24T11:41:00.001+02:00

….Βράδυ. Μια κοπέλα καθότανΣτην ακροθαλασσιά, έτσι όπωςμια μάνα κάθεται δίπλα στο μικρό της.Τραγουδούσε μα τώρα ακούειτου ύπνου του την ανάσαβλέποντας ότι είμαι ήρεμο και γαλήνιοχαμογελάει:δεν είναι χαμόγελο αυτό, είναι η λάμψητου προσώπου της η γιορτή.Το παιδί θα ‘ναι σα τη θάλασσασυγκινώντας τα πέρατα και τους ουρανούς, -με την υπερηφάνεια ή την θλίψημε τους ψιθύρους ή την ησυχία.Το μόνο

Επαναστατικός ηλεκτρισμός

2011-07-17T23:47:00.000+02:00

Νιώθω κάπως σα να λιποτάκτησα. Ήμουν βέβαια στα μετόπισθεν. Πυρετώδης παρακολούθηση, σχόλια και προώθηση, τίποτα σπουδαίο. Αρρώστησα όμως. Απογοήτευση, ανησυχία, οργή και στο τέλος μίσος. Το πιο επικίνδυνο συναίσθημα, τυφλά βήματα προς την αποκτήνωση. Αποφάσισα να αφεθώ να βουλιάξω στην κινούμενη άμμο του καλοκαιριού. Να σταθώ στον αφρό της θάλασσας. Να επιστρέψω στη μήτρα που με τρέφει με

Πλατεία Ελευθερίας

2011-06-09T02:17:00.001+02:00

Εδώ και μια βδομάδα είμαι στο Ηράκλειο και πήγα μερικές φορές στη συνέλευση της πλατείας Ελευθερίας. Τη μέρα είναι σαν βρωμερός καταυλισμός αλλά τη νύχτα μεταμορφώνεται. Φεύγοντας από κει, για να πάω σε ένα μαγαζί νιώθω πάντα τύψεις. Απόψε μίλησαν μεταξύ άλλων δύο εξηντάρηδες με βροντερές φωνές και φλόγα στο αίμα. "Να μην φύγουμε από δω, να φέρουμε κι άλλους, ποτέ άλλοτε δεν ήταν η πλατεία

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

2011-05-30T09:33:00.001+02:00

Συγκεντρωθήκαμε στην πλατεία Κύπρου, ανάμεσα σε ναούς και προσκυνήματα του καπιταλισμού. Τράπεζες,μαγαζιά με επώνυμα πανάκριβα ρούχα. Εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, συνταξιούχοι, μαμάδες, παιδιά, μωρά, σκυλιά, άστεγοι,φρικιά, κοπέλες με φούξια νύχια. Κοιταζόμασταν. Πώς φτάσαμε ως εδώ; Έβρεχε. Μαζευτήκαμε πολλοί για τα δεδομένα της Ρόδου, κατηφορήσαμε προς το Δημαρχείο.Κατσαρόλες, κρουστά,

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις

2011-05-20T11:42:00.000+02:00

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας, πολλοί μπλόγκερς έγραψαν ποστ με θέμα τη γειτονιά τους. Τα περισσότερα ήταν δραματικά, αλλά καλά. Θέλω να γράψω κι εγώ κάτι για τη γειτονιά μου κι ας μη ζω πια στην Αθήνα. Μένω σε μια ήσυχη και "πολιτισμένη" περιοχή της Ρόδου. Καθαρή, με κήπους και δέντρα, με κάποια ωραία παλιά αρχοντικά. Οι παιδικές χαρές ωστόσο (που δεν τις επισκέπτονται

Ο ξένος

2011-05-12T01:01:00.000+02:00

Είχα την έγνοια του όλη μέρα. Τον έβλεπα μπροστά μου, τον Βαγγέλη Μουρίκη. Δεν πρόλαβα να δω όλη την ταινία χθες. Είχα αγωνία για τον "Βασιλιά". Θα τα καταφέρει; θα φτιάξει τη ζωή του απ΄ την αρχή; Ήταν σωστός και προκομμένος. Αλλά ήταν και διαφορετικός.Ήταν ο ξένος. Έχω ζήσει στην επαρχία και ξέρω. Απαιτούσαν όλοι να μάθουν ποιος είσαι και τί σκοπό έχεις. Άκου τι σκοπό έχεις... τί σας νοιάζει

Αφιερωμένο

2011-05-09T01:32:00.000+02:00

Φωτό: www.kelpcrown.blogspot.com Δεν έχω σπίτι πίσω για να 'ρθώούτε κρεβάτι για να κοιμηθώδεν έχω δρόμο ούτε γειτονιάνα περπατήσω μια Πρωτομαγιά. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλαμου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα. Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδιαεσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδιακαι δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου

Ίδε ο άνθρωπος

2011-04-21T17:32:00.001+02:00

"Ο Χριστός ήρθε για να λύσει δυο σπουδαία προβλήματα, το κακό και το θάνατο, που είναι ακριβώς και τα προβλήματα των επαναστατημένων. Η λύση που έδωσε ήταν αρχικά να τ' αναλάβει ο ίδιος και να τα δοκιμάσει. Ο θεάνθρωπος υποφέρει κι αυτός με καρτερία. Το κακό και ο θάνατος δεν είναι πια απόλυτα μεμπτά γι' αυτόν αφού υποφέρει και πεθαίνει. Η νύχτα του Γολγοθά έχει τόσο μεγάλη σημασία στην

Ισπανική σοφία

2011-04-17T10:51:00.001+02:00

Η κοινωνία είναι κάπως έτσι:Ο φτωχός δουλεύειΟ πλούσιος τον εκμεταλεύεταιΟ στρατιωτικός φυλάει και τους δυοΟ φορολογούμενος πληρώνει και για τους τρειςΟ παγαπόντης ξεκουράζεται και για τους τέσσεριςΟ μπεκρής πίνει και για τους πέντεΟ τραπεζίτης καταχράζεται και τους έξιΟ δικηγόρος κοροιδεύει και τους επτάΟ γιατρός σκοτώνει και τους οκτώΟ νεκροθάφτης θάβει και τους εννέαΟ πολιτικός ζει στις

"Χάθηκε η μπάλα"

2011-04-14T21:42:00.003+02:00

Σήμερα το πρωί μεταξύ φασίνας και περιδιαβάσεων στο twitter, άκουσα αυτό το κομμάτι. Και μεράκλωσα. Λαχτάρησα να βρεθώ σ' ένα σκυλάδικο με καπνούς και πολύχρωμα φωτάκια στο σκοτάδι και ουίσκι, να τραγουδάω μέχρι να βραχνιάσω και να χορεύω παραπατώντας. Να έχω έναν ερωτικό καημό, μια καψούρα που να μου παραλύει το είναι. Και βαλάντωσα. Κάτι τέτοιες στιγμές δεν θα τις ξαναζήσω -δεν έχει σημασία

Το αντίδοτο

2011-04-05T22:13:00.000+02:00

Το Μωρό μου φάλτσο και το Breathless με τα απαράμιλλα σχόλια, μου θύμισαν ότι το ισχυρότερο αντίδοτο στον πόνο είναι το γέλιο. Το τρελό γέλιο, σα να μην υπάρχει αύριο. Όχι μόνο σε γιατρεύει, αλλά είναι και μεταδοτικό, ενώ όταν φτάσεις στο αποκορύφωμα (σαν σε οργασμό), γεννάει διαρκώς νέα αστεία, όλα είναι αστεία. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην δικαιούσαι να του γελάσεις κατάμουτρα. Αυτό

Στην επόμενη ζωή, παντρεμένος άντρας παρακαλώ!

2011-03-28T09:34:00.001+02:00

Τί ωραία να γυρνάς στο σπίτι, να βρίσκεις έτοιμο φαγητό, τακτοποιημένο περιβάλλον, ρούχα καθαρά και σιδερωμένα, να μπορείς να χαλαρώσεις χωρίς να σου τριβελίζουν διάφορες δουλειές το μυαλό, να ξαπλώνεις στον καναπέ και να μην έχεις να κάνεις τίποτα, να μην προβληματίζεσαι, να κανονίζεις για καφέ το απόγευμα, να βλέπεις ταινίες απερίσπαστος πριν πας για ύπνο, εντάξει να υφίστασαι και λίγη

Μία είναι η ουσία δεν υπάρχει αθανασία

2011-03-19T01:04:00.003+02:00

Σκεφτόμουν πως όσο μεγαλώνουμε ανεβαίνουμε λίγο ψηλότερα και διακρίνουμε πιο καθαρά το σχέδιο που πάνω του υφαίνεται η ζωή μας. Οι δρόμοι που επιλέξαμε ή στους οποίους αφεθήκαμε, χρωματίζονται και αποκτούν μορφή που συχνά δεν είναι αντιληπτή από το ύψος των περιστάσεων όπου στεκόμαστε. Οι σκέψεις και οι αποφάσεις μας, τα λάθη,τα βιώματα, το υλικό που μας φορτίζει κάθε μέρα, αποτυπώνεται και

Η γιαγιά μου η Κρουσανιώτισσα

2011-03-03T19:46:00.000+02:00

Είχε μακριά μαλλιά μέχρι τη μέση. Ξέχασα να τη ρωτήσω γιατί δεν τα έκοβε, θα την παίδευαν στο λούσιμο. Τελευταία δεν έβλεπε σχεδόν καθόλου. Πότε ξέχναγε, πότε θυμόταν. Είχε χιούμορ. Ένα ευγενές κράμα αυτοσαρκασμού και ανωτερότητας, βαθιά γήινης όμως. Σα να μην μπορούσε τίποτα να την αγγίξει και σα να γνώριζε το τίποτα της ανθρώπινης ύπαρξης.Δεν παραπονιόταν ποτέ. Πονούσε και δεν το έλεγε.

[Όλο μαλακίες]

2011-02-25T15:35:00.000+02:00

Σ' ακολουθώστο twitter σου γλιστράωσαν κειμενάκι τόσο δα μικρόσ' ακολουθώκαι ξέρω πώς κολλάωστο timeline το απέραντο Έλα διάβασε με και ριτουίταρέ μεκάνε μου ένα mentionνα χαρώβάλε με μαζί σουμες στο group των lists σουμη μ' αφήνεις μόνοθα διαγραφώ Σ' ακολουθώκαι ξέρω πως θα χάσωόλο το χρόνο τον ελεύθερο

Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;

2011-02-21T23:40:00.000+02:00

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ Μαζί σάς φάγαμε!==================================

Αίγυπτος, 2-3 πράγματα που ξέρω γι' αυτήν

2011-01-29T15:48:00.004+02:00

Έζησα δυόμισι χρόνια στην Αλεξάνδρεια. Η ζωή στην Αίγυπτο ήταν παράξενη, είχε πάντα δύο όψεις. Τραγική και αστεία, εύκολη και απίστευτα δύσκολη, ωραία και αποτρόπαια. Μέσα στα τόσα, κάτι που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, ήταν όταν ένα μεσημέρι στη Siwa γκρεμίστηκε ξαφνικά τμήμα του εστιατορίου ενός ντόπιου κι εκείνος φώναζε αλλόφρων "Ελ χαμπντουλιλά" (δόξα τω Θεώ)! Κι αυτό, γιατί δεν είχε

Αγριανάπαυση

2011-01-24T15:14:00.000+02:00

Τί κάνω αυτό τον καιρό. Βλέπω ταινίες και διαβάζω ελάχιστα. Έγκωσα με την αντιπληροφόρηση. Επίσης δουλεύω περιστασιακά και παίζω/μαλώνω με την κόρη μου. Λυπάμαι που δεν ακούω πια μουσική. Κάποτε η ζωή μου ήταν γεμάτη μουσική, έπλεε ή βούλιαζε πάντα μέσα σε κάποιο προσωπικό soundtrack. Με το ξέφρενο download σταδιακά απλώθηκε σιωπή. Ποτέ δεν έχω αρκετό χρόνο για να ψάξω να βρω τί θα ήθελα ν'

Με αγάπη και οργή

2011-01-01T15:18:00.000+02:00

2011

Χριστούγεννα στη Γκόθαμ Σίτυ

2010-12-20T01:57:00.003+02:00

Δεν το πιστεύω αυτό που ζω. Είναι πολύ κακό για να είναι αληθινό. Προσπαθώ να ξεγελάσω τον εαυτό μου, αυτά που διαβάζω είναι υπερβολικά, είναι κινδυνολογίες, αυτά που λένε οι εξουσίες έχουν ψήγματα αλήθειας, κάπου μέσα τους φωλιάζει η ελπίδα, δεν μπορεί. Αρνούμαι την πραγματικότητα που έχω επιλέξει. Συνεχίζω όμως να διαβάζω, να ακούω τις οιμωγές, δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια και να

Καλή εβδομάδα

2010-12-20T01:47:00.002+02:00

Την εβδομάδα που μας πέρασε μου άρεσε πολύ αυτό και πάρα πολύ, αυτό

Απάθεια

2010-12-02T12:55:00.002+02:00

Παρακολουθούσα χθες στον "Εξάντα" το "οικονομικό θαύμα" της Γουατεμάλας. Μιας χώρας υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ, όπου οι αριθμοί ευημερούν και τα παιδιά υποσιτίζονται. Ο παιδίατρος έλεγε πως ο χρόνιος υποσιτισμός οδηγεί σε νοητική υστέρηση και αυτό είναι μάλλον το ζητούμενο από την Κυβέρνηση, χαμηλόνοες υπήκοοι που δεν αντιδρούν. Όσο ανακατευόταν το στομάχι μου, τόσο περισσότερο μπουκωνόμουν με

Το τραγούδι της τσαγκαροδευτέρας

2010-11-22T11:47:00.000+02:00

One night I spat out my lucky stars..

Οι αγοραίοι

2010-11-17T22:35:00.002+02:00

Εδώ και 2-3 μέρες απέκτησα το βίτσιο να κάνω ζάπινγκ στα δελτία ειδήσεων των 8. Έτσι, σαν σπουδή στην εξημέρωση. Έκπληκτη άκουσα λοιπόν -μεταξύ άλλων- ότι οι αγορές γίνονται "νευρικές"(!) ενώ η είδηση ότι δεν προβλέπεται μείωση μισθών και συντάξεων στο νέο πακέτο μέτρων, διαδεχόταν την ανακοίνωση ότι θα γίνουν περικοπές της τάξεως του 40% στους μισθούς των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ. Στο μεταξύ τα

Οι γεροί και οι γέροι

2010-11-13T15:52:00.002+02:00

Τους είδα σ’ ένα δελτίο ειδήσεων. Ήταν νέοι της Θεσσαλίας που δεν θα πάνε να ψηφίσουν. Γιατί «όλοι το ίδιο είναι» και γιατί «τίποτα δεν θ’ αλλάξει». Πίσω από ένα ποτήρι φραπέ, κλασικά, αλλά χωρίς το χαβαλέ της προηγούμενης πενταετίας (ή πενταμήνου) χωρίς μαγκιά, μουδιασμένοι, αποκαμωμένοι, άνευροι, τραγικοί.Από την άλλη, βλέπω τα γερόντια να σφυρίζουν από λύσσα, έτοιμα να χιμήξουν με

Hasta la victoria siempre!

2010-11-07T08:56:00.001+02:00

Η ναυτία

2010-11-06T22:24:00.003+02:00

Τις τελευταίες μέρες, ώρες, διαβάζω κάτι καταπληκτικά κείμενα στα μπλογκ. Κάτι πύρινα άρθρα, κάτι εύστοχα σχόλια, ακούω Ελληνοφρένεια και νομίζω πως όπου να΄ναι θα σημάνουν οι καμπάνες. Αυτή είναι η πραγματικότητά μου, η πραγματικότητα που διάλεξα. Ήρθα όμως στο Ηράκλειο για να φηφίσω και συνομιλώντας με άτομα του συγγενικού μου περιβάλλοντος, συνειδητοποίησα πως -όπως η βλακεία- έτσι και η

Θα σάς εξαφανίσουμε

2010-10-31T22:53:00.000+02:00

Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές όλοι μού λένε τί θα πρέπει να ψηφίσω νοιάστηκαν όλοι ξαφνικά για μένα και το καλό του τόπου, που οφείλω να ζυγίσω Άλλοι μού λένε να μην πάω να ψηφίσω το σάπιο σύστημά του Κράτους ν' αρνηθώ κι άλλοι μου λένε άκυρο να ρίξω και πώς μ' αυτό τον τρόπο, θα διαμαρτυρηθώ Κι εγώ που βλέπω πως κωλύομαι να ζήσω όπως θα έπρεπε και ως επιθυμώ γραμμένους έχω όσους θέλουν

Βαθιά υπόκλιση

2010-10-27T08:42:00.001+02:00

Χθες βράδυ είδα τη "Στρέλλα". Είδα τρελά αστέρια από τη γροθιά της στο στομάχι. Είδα τη ζωή πίσω απ' τα δάκρια.Έκλαιγα, αλλά όχι από λύπη. Ήταν το μεγαλείο που με τσάκισε.Γέλαγα, φοβόμουν, θαύμασα. Δεν ήθελα με τίποτα να τελειώσει αυτό το όνειρο. Είδα ότι δεν είχα δει τίποτα ακόμα.

Η πιο ποιητική είδηση

2010-10-23T21:17:00.000+02:00

που διάβασα ποτέ είναι αυτή εδώ "Φεγγάρι ασημοφέγγαρο Μ' αίμα από γιασεμιά" . . . . . . . . . . . . . . . . . . "Είμαι ο στρογγυλός κύκνος στο ποτάμι Είμαι τ' ασημολύχναρο της γης και μες στις φυλλωσιές προβάλλω σαν αυταπάτη μιας χλωμής αυγής" από τον "Ματωμένο γάμο" του Φ. Γ. Λόρκα

Άρτος και θεάματα

2010-10-12T08:53:00.005+02:00

Σιχαίνομαι την τηλεόραση. Για καμιά δεκαριά χρόνια δεν είχα καν στο σπίτι μου αυτή τη "δαιμόνια μηχανή". Και τώρα ακόμα, στο φτύσιμο την έχω. Δεν αντέχω να δω ολόκληρο ένα δελτίο ειδήσεων. Δεν ξέρω πόσα ριάλιτι και εκπομπές μαγειρικής έχει φέτος το τηλεοπτικό πρόγραμμα. Δεν έχω ιδέα πόσα είναι τα σκουπιδομαγκαζίνο "κοινωνικού σχολιασμού". Ξέρω πως είναι υπερβολικά πολλά. Ξέρω επίσης πως ειδικά

Θάνατος στη Βενετία

2010-10-09T08:03:00.000+02:00

Τί βιβλίο, τί ταινία, τί μουσική... Θεέ μου!

Proxima estacion: Esperanza

2010-10-06T09:53:00.003+02:00

Διαβάζοντας το δοκίμιο του Eric Hobsbawm "H αρχή της ελπίδας" ("Επαναστάτες" εκδ. Θεμέλιο) ένιωσα να ανατινάζεται μέσα μου ένας κόσμος προκάτ απέλπιδος, στον οποίον είχα σφαλερά πιστέψει. Και κατέληξα ότι η απελπισία στην οποία καθοδηγούμαστε, δεν μπορεί παρά να συναντήσει την ελπίδα στο τέλος της διαδρομής.Στην κόψη τους (την οποία έξοχα ανέλυσε ο Δημήτρης Λιαντίνης) θα γεννηθεί το θαύμα."Η

Είναι σωστό να σε μισούν αφεντικό

2010-09-27T22:28:00.003+02:00

Ψάχνω δουλειά. Αρχικά εστίασα στο "επάγγελμά" μου, τώρα όμως (που είδα την μεγάλη εικόνα) ψάχνω ό,τι να 'ναι. Έχω συναντήσει κάτι απίθανους τύπους.Περίπτωση 1η: Η γαλέραΕστιάτορας, μού έχει πει τα πάντα, εκτός από το πόσο θα παίρνω (30 τη μέρα, χωρίς ένσημα, χωρίς tips) για να κάνω τη σερβιτόρα, κάτι "ψιλοαγγαρείες", ενώ δεν παραλείπει ν' αναφέρει ότι "8ωρο δουλεύουν μόνο σε γραφείο" και "το

To be

2010-08-09T22:40:00.002+02:00

Μία αλυσίδα τυχαίων "δράσεων" με οδήγησε απόψε στον καταπληκτικό "'Αμλετ" του Almereyda, παραγωγής 2000, για τον οποίον δεν είχα διαβάσει/ακούσει ούτε λέξη. Σε αυτή τη σκηνή, έφαγα φλασιά με την απάντηση στο αιώνιο ερώτημα, που μου ήρθε στη φράση "σάρκα προορισμένη για τον πόνο" (ή κάτι τέτοιο). Είναι δεδομένη η ανθρώπινη οδύνη, η ανθρώπινη διάνοια, η ανθρώπινη σκληρότητα. Παραμένεις για την

Άντε ρε παιδιά, γυρίστε από τις διακοπές σας να κάνουμε την επανάσταση...

2010-08-08T23:11:00.008+02:00

Ω, καλοί μου, είπατ’ έτσι: «Ή θα κάμουμε κάτι μεγάλο, ή δε θα γυρίσουμε πίσω!» Kαι κάματε κάτι, απ’ αυτό που νειρόσαστε πιότερο ακόμα μεγάλο!Δε σταθήκατε διόλου μεσόστρατα, απ’ την ώρα που μπήκατε μέσα στους ογρούς, βαθιούς δρόμους, δε γυρέψατε ανάπαψη, κι ούτε στοχαστήκατε αν πρέπει να γυρίσετε πίσω, μα πηγαίνοντας πάντα μπροστά γι’ αυτό που νειρόσαστε, τ’ άξιο, το αγνό, το μεγάλο, λησμονήσατε

Αυτά που ξέραμε να τα ξεχάσουμε

2010-08-01T12:54:00.003+02:00

Ο πατέρας μου έχει στη δούλεψή του έναν Αφγανό, τον Χαν. Ο Χαν είναι Ταλιμπάν. Καλό παιδί, πολύ εργατικό. Έχει 3 γυναίκες, 7 παιδιά. Τούς στέλνει λεφτά, τούς μιλάει κάθε μέρα στο τηλέφωνο. Ο πατέρας μου δεν μπορούσε να καλύψει μια επιταγή. Ο Χαν τού δάνεισε ένα μεγάλο ποσό. Το αφεντικό χρωστάει στον εργάτη, λεφτά και ευγνωμοσύνη. Ο εργάτης, πολύτεκνος και πολύγαμος διαθέτει κεφάλαιο. Οι Ταλιμπάν

Κουλό καλοκαίρι

2010-08-01T12:37:00.003+02:00

Πολλές ειδήσεις, δολοφονίες, τρομοκρατία, πολιτική επιστράτευση, αναμονή, καύσωνες, βροχή, όχι διακοπές περικοπές,στάση πληρωμών, αναπάντητα ερωτήματα, αναμονή, οργή, αδυναμία, κάψα, μάπα το καρπούζι, αναμονήαναμονή αναμονή.

Ενώ εσύ κοιμόσουν

2010-06-28T22:01:00.003+02:00

Όπως γράφει ο Russell, «Η οικονομική δύναμη μέσα στο κράτος, αν και σε τελευταία ανάλυση πηγάζει από το νόμο και την κοινή γνώμη, αποκτά εύκολα μία ορισμένη ανεξαρτησία. Μπορεί να επηρεάσει το νόμο με τη διαφθορά και την κοινή γνώμη με την προπαγάνδα. Μπορεί να θέσει τους πολιτικούς κάτω από υποχρεώσεις που παρεμβαίνουν ανασταλτικά στην ελευθερία τους. Μπορεί να απειλήσει ότι θα προκαλέσει

'Οπως πρώτα, καλύτερα από πρώτα

2010-06-05T12:32:00.002+02:00

Θα πρέπει να έχω αποχαιρετίσει σπίτια, δουλειές, γνωστούς και φίλους, συγγενείς, καμιά 20αριά φορές στη ζωή μου. Ποτέ δεν λυπήθηκα. Μου άρεσαν πάντα οι αλλαγές, η αίσθηση ότι έχω την ελευθερία να επιλέξω κάτι διαφορετικό, ίσως καλύτερο, ίσως χειρότερο, ποιός ξέρει.. Αυτοί που μένουν, συνήθως λυπούνται. Για τον αποχωρισμό, αλλά κυρίως επειδή αυτοί μένουν.Είτε επειδή έχουν ριζώσει, έχουν βαλτώσει,

Το πέταγμα της πεταλούδας (παρά τρίχα)

2010-06-03T18:22:00.003+02:00

Τί θα είχε συμβεί, αν οι νεκροί της πειρατικής επίθεσης του Ισραήλ ήταν Έλληνες;

Έγινε παρεξήγηση

2010-05-25T10:18:00.007+02:00

Επιπόλαια τρελόπαιδα! Μετανιώνετε τώρα που ψηφίσατε τον ΓΑΠ ε; Τώρα που διαλύθηκε η ομίχλη και φάνηκε το τοπίο, τόσο άνυδρο και ζοφερό. Τώρα αντιληφθήκαμε ότι επρόκειτο περί παρεξήγησης. Το «Πρώτα ο πολίτης» ήταν ένα από τα σαρδάμ του Έλληνα της διασποράς. Στην πραγματικότητα ήθελε να πει: Πρώτα ο ΥΠΟΤΕΛΗΣ! Αλλά μπερδεύτηκε και κανείς δεν τον διόρθωσε. Το «Πάμε!...» ήταν ημιτελές, η συνέχεια

Γκέγκε;

2010-05-22T01:04:00.005+02:00

Εμείς μπορούμε να περάσουμε και με λιγότερα λεφτά. Μην σου πω ότι μπορούμε να περάσουμε και χωρίς καθόλου λεφτά. Αλλά να, είναι που δεν υπάρχει προοπτική, είναι που η κρίση είχε προαποφασιστεί, είναι που είστε μόνον κλέφτες και ψεύτες. Γι’ αυτό αντιδρούμε, όχι για τις ανέσεις που χάσαμε. Γιατί δεν είμαστε καθόλου άνετοι τύποι. Είμαστε δύσκολοι τύποι. Κι εσείς, όχι μόνο δεν θα ξαναβγείτε στον

Χάξλεϊ-Όργουελ: 1-0

2010-05-19T09:04:00.011+02:00

Πάντα είχα αυτή την απορία: Ο Χάξλει με τον "Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο" και ο Όργουελ με το "1984" -κορυφαία έργα αμφότερα- ήταν τόσο διορατικοί και οξυδερκείς, ή μήπως έδωσαν ιδέες στην εξουσία;

Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 154.280 άτομα σε σχέση με το Φεβρουάριο του 2009

2010-05-13T18:33:00.004+02:00

Το αβοήθητο παιδίΟ κ. Κ. μιλούσε για την κακή συνήθεια των ανθρώπων να καταπίνουν σιωπηρά την αδικία που τους κάνουν και αφηγήθηκε τούτη την ιστορία: Κάποιος περαστικός είδε ένα παιδί να κλαίει και το ρώτησε τί το βασάνιζε. Να, είχα δυο γρόσια για να πάω στον κινηματογράφο μα ήρθε ένα αγόρι κι άρπαξε το ένα απ' το χέρι μου, αποκρίθηκε το παιδί κι έδειξε ένα άλλο αγόρι που στεκόταν λίγο πιο πέρα.

Παιδιά ΕΝΩΘΕΙΤΕ να βγούμε στους δρόμους

2010-05-12T10:40:00.005+02:00

Συνεχίζοντας να διαβάζω εντατικά απόψεις σκεπτόμενων ανθρώπων, παρατηρώ ότι εκτός από την απογοήτευση και τα ενοχικά σύνδρομα που μας παραλύουν, όλοι διαφωνούν με όλους για όλα, ξοδεύοντας ενέργεια σε αντιπαραθέσεις που αποπροσανατολίζουν από τον κοινό στόχο όλων όσοι δεν ανήκουν στην πλουτοκρατία. Αποφασίσαμε να αντιδράσουμε όχι να φαγωθούμε μεταξύ μας και να ξαναπέσουμε στους καναπέδες

Hasta la vista!

2010-05-09T23:32:00.004+02:00

Τις τελευταίες πέντε μέρες έχω διαβάσει χιλιάδες λέξεις και εκατοντάδες απόψεις στο διαδίκτυο, μου έχει έρθει να σπάσω την τηλεόραση, έχω νιώσει αηδία, οργή, απελπισία, έχω κλάψει, έχουν ανοίξει τα (κατακόκκινα) μάτια μου και το μυαλό μου, έμαθα πολλά, γνώρισα πένες αξιοσέβαστες, εκπομπές όπως η ραδιοφωνική Ελληνοφρένεια, παρακολούθησα έντονες διενέξεις, φοβήθηκα, έχασα το κουράγιο μου, το

Έχουμε ΣΟΣΙΑΛΙΜΟ μωρό μου!

2010-05-08T13:46:00.003+02:00

Σπύρος Δερβενιώτης (από τον Πιτσιρίκο)

1,2,3, τσε:

2010-05-04T01:13:00.002+02:00