Αντιστρόφως

Γαμοπίλαφο

Σήμερα, 17 Νοέμβρη παντρεύεται ένας ρέμπελος φίλος μου. Τον ζήλεψα λίγο για την ημερομηνία είναι η αλήθεια. Η μάνα του ακόμα δεν το πιστεύει, περιμένει να τον δει στην εκκλησία. Αρκετοί από τους καλεσμένους που τον ξέρουν καλά, επίσης. Συζητάμε γι' αυτό το γάμο μέρες τώρα και θα πάμε σα να πηγαίνουμε σε χάπενινγκ. Με εκπλήξεις, πλούσια δώρα και γκλαμουριά.

Όταν παντρεύονταν οι άλλοι και έκαναν παιδιά τους ειρωνευόταν. Τώρα ήρθε η σειρά του. Γιατί το κάνει όμως; αγάπησε; κουράστηκε; φοβήθηκε; πείστηκε; άγνωστο. Εμείς γιατί το κάναμε; συνθηκολογήσαμε με την πραγματικότητα. Ένας ίσον κανένας.
Και "γιατί ο καθένας από εμάς ζει μόνο απ΄ τη στιγμή που βρίσκει μια θέση στη ζωή των άλλων, ή έναν θάνατο για τους άλλους".

Μου τη δίνει ο γάμος! όπως κάθετι που πρέπει να το κάνεις, που είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις γιατί αυτό κάνουν όλοι. Τους καθησυχάζει αν είσαι κι εσύ ένα απ' αυτούς. Τους βουλώνει τα στόματα, αλλιώς αρχίζουν οι ερωτήσεις.

Ο γάμος είναι ένα σύμπαν με άσχημες και μίζερες λέξεις όπως πεθερά, συνυφάδα, κουμπάρος, μπατζανάκης, κουνιάδα, καρακορτάδα κοκ. Με σεμεδάκια, πλεκτές κουβέρτες, κιλίφια (άπειρα κιλίφια!) κεντητές πετσέτες με δαντέλες. Με ασημένιους δίσκους, μωβ λικέρ, κουφέτα, αμυγδαλωτά, χρυσές λίρες και φακελάκια με φράγκα.

Με πιτζάμες και παντόφλες, με εικονίσματα στο τίμιο στεφάνι, με χύμα ανασκαφές στη μύτη και εξαερώσεις ηχηρές και μυριστικές. Με επισκέψεις απίθανων τύπων που όλο μιλάνε για τα παιδιά τους ενώ κοντεύει να σου φύγει η μασέλα από το χασμουρητό. Με ποδόσφαιρο και κουτσομπολιό στην Τιβί που αδιάκοπα τιτιβίζει στο συζυγικό καθιστικό. Με οικογενειακές συγκεντρώσεις και εθιμοτυπικά τηλεφωνήματα όπου επαναλαμβάνεται κάθε φορά η ίδια κασέτα.
Κανείς δε γλιτώνει απ' αυτά τα ελάχιστα που αναφέρω. Υou can run but you can't hide!

Αλλά βέβαια ο γάμος είναι πάντα ένα χαρμόσυνο γεγονός, όπου όλοι οι παριστάμενοι χαίρονται -όταν είσαι στην κόλαση και δεις κι άλλους να έρχονται χαίρεσαι, ενώ αν ήσουν στον παράδεισο δεν θα χαιρόσουν και τόσο...

Βέρα, θηλιά, κουλούρα, όλα το ίδιο σχήμα έχουν, ο γάμος είναι ένα σωσίβιο μπαίνεις μέσα και αφήνεσαι, επιπλέεις ασφαλής, πού να κολυμπάς τώρα μες στα σκατά;

'Αρρωστο

Γυρίζει το κεφάλι μου
από την πρόσφατη περιοδεία του

Τρέχει η μύτη μου
να το υποδεχτεί

Έκλεισε ο λαιμός μου
όλα τα πρώτα τραπέζια πίστα

Δεν μπορώ να καταπιώ
και αυτή την πίκρα

Γιατρέ μου είναι σοβαρό
ή να γελάσω αν μπορώ;

Το Ζωνιανάκι

Σ' ένα μαιευτήριο της Κρήτης μπερδεύονται οι ταυτότητες τριών νεογέννητων. Οι γονείς, από τα Ανώγεια, τα Ζωνιανά και την Αφρική αντίστοιχα, καλούνται να διαλέξουν στην τύχη ένα μωρό.

Μπαίνει πρώτος ο Ανωγειανός και βγαίνει αγκαλιά με το Αφρικανάκι.
-Μρε συ, το μαύρο ήβρηκες να πάρεις; ρωτάει η γυναίκα του
-Καλλιά το μαύρο.. Κι ανέ έπαιρνα το....Ζωνιανάκι;

Δώσε μου ένα μύθο να γκρεμίσω

Τους μύθους δεν τους αγγίζουμε. Δεν βεβηλώνουμε τις θεότητες, δεν πειράζουμε τα βάθρα. Κάτω τα βρωμόχερά σου από τα είδωλα παλιόπαιδο! Και τί ξέρεις εσύ; Όλοι αυτοί που εξύψωσαν και εξυψώνουν με τη λατρεία τους πρόσωπα, έργα, ιδέες, δεν είναι τρελοί. Είναι πολλοί και η πλειοψηφία μετράει.

Σ' αυτό το ποστ θέλω να καταθέσω -έτσι επειδή τρελάθηκαν οι ορμόνες μου- ειλικρινώς, χωρίς φόβο και πάθος, την αμφισβήτησή μου απέναντι σε κλασικά αντικείμενα λατρείας της νεοελληνικής κουλτούρας - και όχι μόνο.

Θα ανανεώνω τη λίστα με καθετί καινούριο που μου έρχεται στο νου και θα σας παρακαλέσω, αγαπητοί περαστικοί και συνοδοιπόροι, να μην με βρίσετε και να βγάλετε κι εσείς τη δική σας γλώσσα σε οτιδήποτε λατρεύεται ασύστολα και που εσείς δεν αντέχετε. Αν δεν έχετε τολμήσει να το πείτε ποτέ και πουθενά, ακόμα καλύτερα!

ΙΕΡΟΣΥΛΗ ΛΙΣΤΑ

1. Μελίνα Μερκούρη - Ποτέ δεν μ' άρεσαν οι ερμηνείες της, ούτε η φωνή της, μου βγάζει κάτι ψιλοχυδαίο.

2. Η ταινία "Ευδοκία"- Προς τί ο σάλος και ο αλαλαγμός; δεν μου έκανε κούκου και είχε χάλια ήχο, όπως οι περισσότερες "μοντέρνες" ελληνικές ταινίες.

3. Γιάννης Τσαρούχης - Ταλαντούχος σκηνογράφος, έντονη προσωπικότητα, ενδιαφέρων συζητητής, αλλά sorry όχι και κορυφαίος ζωγράφος. Απλώς ζωγράφιζε ωραία αγόρια.

4. Γιώργος Νταλάρας - Η φωνή του με χτυπάει στο νευρικό σύστημα.

5. Αντονιόνι-Ταρκόφσκι-Παζολίνι - Γιατί βαα-ριέεεεεεεεεεε-μαι.

6. Iannis Xenakis - Εντάξει, παραδέχομαι ότι δεν καταλαβαίνω τη μουσική του γι΄ αυτό και δεν μ' αρέσει, αλλά δεν πιστεύω και ότι όλοι αυτοί που του πλέκουν εγκώμια τον κατάλαβαν ποτέ.

7. Φασιανός-Μυταράς-απεικονίσεις προσώπων Σταθόπουλου - " Όλα είναι ίδια αν δεν τ' αγαπάς, όλα μένουν ίδια, άμα δεν τα πας".

8. Η Λίνα Νικολακοπούλου. Ανοίγουμε το λεξικό. Επιλέγουμε λέξεις ωραίες και παράξενες. Τις ταιριάζουμε στην τύχη. Έτοιμο.

9. Ο στίχος "φωνή εντόμου τώρα είναι η φωνή μου".

10. Οι σύγχρονες μορφές τέχνης (video art, installations, perfomances κτλ) και η Μαρίνα Αμπρρρρράμοβιτς.